Matthew Bellamy Riff - Supermassive Black Hole

‘Muse heeft doorheen hun carrière al bewezen dat het experiment niet schuwen. Ze hebben al veel genres en klanken uitgeprobeerd, maar niets overtreft deze klassieker uit 2006. ‘Supermassive Black Hole’ klinkt heel futuristisch, maar is doordrenkt met door blues geïnspireerde pentatoniek.

Riff

Matthew Bellamy begint met een open E-snaar en speelt vervolgens de G-noot op de 10e fret op de A-snaar. Interessant dat hij hem daar speelt en niet als een open snaar. Waarschijnlijk was hij op zoek naar een vettere en dikkere klank, wat de A-snaar wel kan geven. Ritmisch varieert hij tussen de open E-snaar en de G op de A-snaar, om in de achtste maat te eindigen met een rasechte blueslick. Deze bevindt zich in de eerste positie van de pentatonische toonladder van E mineur. Je speelt hem best in de open positie om een scherpe klank te verkrijgen. Heel interessant, het specifiek zoeken van noten op een bepaalde snaar om een bepaalde klank te bekomen.  

Waar moet ik op letten bij het spelen van deze riff?

1. Respecteer de vingerzetting zodat je de riff altijd op dezelfde manier oefent. Zo leer je hem echt kennen en spelen;

2. Demp de open E-snaar genoeg af zodat deze niet altijd doorklinkt met de 10e fret op de A-snaar;

3. Zorg ervoor dat je met je plectrum ook altijd de juiste beweging maakt, en deze respecteert. Als je altijd dezelfde beweging gebruikt, ga je minder snel struikelen over de noten die je speelt (en kan je dus ook je snelheid opbouwen!);

4. Bestudeer de tab op een rustig tempo en leer de riff noot per noot. Voeg telkens een groepje toe. Zo zal je hem sneller vanbuiten kennen en begrijpen.

Mochten er nog vragen zijn of opmerkingen, stel deze dan onder aan deze blog of in ons forum! 

Veel succes!

Jeroen voor Gitaartabs